Κυνηγώντας το "τέλειο"

Συχνά όταν κάποιος θέλει να δώσει λόγους για να ασχοληθεί ένας φίλος ή δυνητικός πελάτης με το καράτε χρησιμοποιεί το επιχείρημα πως η ενασχόληση μαζί του σου μαθαίνει να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Αυτό όμως που δεν λέγεται συχνά είναι γιατί και πως συμβαίνει αυτό. Σίγουρα σημαντικό ρόλο παίζει η πειθαρχία που χρειάζεται για να μπορέσει κανείς να εξελιχθεί και να μάθει καράτε αλλά υπάρχει και ένας ακόμα παράγοντας όχι τόσο εμφανής σε όσους δεν έχουν ασχοληθεί με το άθλημα ή βρίσκονται ακόμα στα αρχικά στάδια εκμάθησης.

Ο παράγοντας αυτός είναι η συνειδητοποίηση πως ποτέ κανείς δεν είναι τέλειος και πως πάντα υπάρχει κάτι που μπορεί να βελτιώσει, είτε στις τεχνικές του, είτε στις γνώσεις του, είτε στη συμπεριφορά του. Αυτή η συνειδητοποίηση δεν κάνει κάποιο μόνο πιο ταπεινό αθλητή, αλλά του δίνει τη δυνατότητα να αφήσει ανοικτό το μυαλό του και να είναι έτοιμος να δεχτεί νέες πληροφορίες και γνώσεις. Κατ' επέκταση όταν κάποιος κατανοήσει έμπρακτα πως υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο να μάθει, αποκτά μια διαφορετική οπτική και για την καθημερινή του ζωή, όπου αναζητά νέες γνώσεις για τα πράγματα που τον αφορούν, αλλά παραμένει περίεργος και έτοιμος να λάβει νέες γνώσεις και να αλλάξει την οπτική του όταν συνειδητοποιήσει μέσα από διάλογο ή το παράδειγμα κάποιου πως μπορεί να βελτιωθεί μέσα από αυτή την αλλαγή.

Έτσι το καράτε μπορεί να δείξει έμπρακτα σε όλους τους αθλούμενους πως η γνώση θέλει χρόνο για να αποκτηθεί και πως το τέλειο είναι μια κατάσταση που μπορεί να χρειαστεί ολόκληρη τη ζωή κάποιου για να πραγματωθεί.